ไม่อนุญาตให้อ่นไดอารี่

<< Tokyo DisneySeaบันทึก... นับหนึ่ง >>

Posted on Fri 17 Oct 2008 19:42

               
แวะเข้ามาดูไดอารี่นี้บ่อยมากรู้สึกว่าที่พี่เจ้าของไดเขียนเรื่องราวต่างๆมานี้ดีมากเลยเพราะว่า
1.จะได้บรรยายเรื่องราวต่างๆที่เคยทำมาและไม่เคยบอกคุณแม่ให้คุณแม่ได้รับรู้
2.จะได้แสดงความชัดเจนสู้กับคนคนหนึ่งที่เค้าบอกว่าเค้าดีและเราอาจไม่ดี
3.เมื่อลูกลูกโตขึ้นเค้าจะได้รับรู้เรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นมาในครอบครัวของเค้าเองเมื่อถึงเวลาอันสมควร(เพราะทุกเรื่องราวมีคุณค่าเสมอ)
4.พี่น้ำเองจะได้ไม่เครียดที่จะต้องทนเก็บเรื่องราวต่างๆไว้คนเดียวจะทำให้ประสาทเสียซะเปล่าๆ
สุดท้ายสู้ๆนะฟ้าสว่างต้องมาหลังฝนเสมอถ้ามาพร้อมๆกันเดินไปก้อเปียกอยู่ดีใช่ไหมคะ
แวะมาคุย   
Sat 18 Oct 2008 21:41 [20]
 

เห็นด้วยกับความคิดเห็นที่50คะ
อย่าไปเสียเวลาสาธยายถึงผู้ชายคนนี้อีกเลย เห็นมั้ยที่เค้าเขียนกลับมา เค้าไม่ยอมรับ น้องนำ้ไปเขียนเรื่องอื่นดีกว่า เอาเรื่องที่สบายใจดีกว่าเนอะ เป็นกำลังใจให้ค่า
เห็นด้วยค่า   
Fri 17 Oct 2008 22:48 [19]

พอเถอะค่ะ สงสารเด็กเด็ก แม้ว่าพวกเค้ายังอ่านหนังสือไม่ออก แต่มันไม่สมควรเลยที่พ่อด่าแม่ แม่ด่าพ่อ ต่างฝ่ายต่างเอาข้อเสียของอีกฝ่ายออกมาประจาน และแม้แต่เรื่องไม่ดีของตัวเอง เราควรจะเรียนรู้และคุยกันในครอบครัว เรื่องบางเรื่องก็ไม่สมควรจะนำมาเปิดเผยในที่สาธารณะ เพราะมันไม่ได้ให้ประโยชน์อะไรกับครอบครัวคุณเลย แม้ว่าคุณคิดว่าทุกคนในนี้ช่างเป็นคนดีให้กำลังใจอย่างดี อย่าประจานกันอีกเลยน่ะค่ะ ให้มันจบจบไปเถอะ
deedee   
Fri 17 Oct 2008 21:35 [18]

เป็นกำลังใจให้น้องน้ำนะ ทุกสิ่งต้องดีขึ้นไปจ้ะ

เรื่องเลวร้ายผ่านไปแล้ว คนคิดดี ทำดี ย่อมต้องได้ดี

พี่แอบอ่าน   
Fri 17 Oct 2008 13:03 [17]

ไม่ได้มีใครอย่างให้เรื่องนี้จบแบบนี้ พี่ไม่อยากให้ใครต้องเจ็บปวด....แต่ในเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่น้ำทำไปมันดีที่สุดแล้ว ผลที่ได้รับมันกลับไม่ได้เป็นอย่างที่คาดหวัง ก็คงต้องหยุด.....ดูแลตัวเองและพักผ่อนให้เย่อะๆ น้ำเหนื่อยมามากแล้ว...พี่เข้าใจ

รักและคิดถึงค่ะ
พี่หยง   
Fri 17 Oct 2008 10:10 [16]

น้องน้ำโอเคไหมค่ะ

พี่เป็นห่วง
พี่จิ   
Fri 17 Oct 2008 9:13 [15]

Hey cousin! Hi how are you? Your blog is really nice and I like your photographs. I need to learn Thai to understand but its nice. Thanks. Good luck
Sattar   
Thu 16 Oct 2008 22:14 [14]

น้องรัก..พี่ว่าหนูดูเหนื่อยจังเลยนะคะ
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น..ถ้ายังไหวอยู่ก้อสู้ต่อไปนะคะ..พี่พร้อมเคียงข้าง ทุกอย่างมีที่มาที่ไป สู้ไปตามเหตุและผล..แวะกลับมาดูแลสุขภาพตัวเองบ้างนะ
พี่น้อง   
Thu 16 Oct 2008 22:06 [13]

ลูกน้ำ รักแม่ให้มากๆ นะ เรื่องอื่นไม่ต้องสนใจ มาเอาใจใส่เลี้ยงดูลูกๆ ให้เป็นคนดีดีกว่านะ น้ากี๋เป็นกำลังใจให้สู้ๆ กับปัญหาต่อไปเข้มแข็งนะอย่ายอมแพ้กับปัญหาใดๆ ......น้ากี๋
กี๋   
Thu 16 Oct 2008 17:24 [12]
 

งานนี้ เอาไปเอามา คุณน้ำโดนคนเดียวซะงั้น กลายเป็นเมียที่ไม่ดีไป เฮ่อออ - แต่ขอให้กำลังใจคุณน้ำนะคะ เท่าที่ตามอ่านมา รู้สึกได้ถึง "ความพยายาม" และ "ความอดทน" ของคุณ ในการเก็บรักษาความเป็นครอบครัวที่มีพ่อแม่ลูก สำหรับลูกทั้งสองคนของคุณ เข้าใจความรู้สึกมากๆ และเข้าใจถึงสิ่งหนักๆที่มันเคยต้องเก็บอั้นอยู่ในใจของคุณ

ไม่มีใครที่ perfect 100% หรอกค่ะ และเราก็เชื่อว่า คุณพยายามอย่างมากที่สุดแล้ว - วันนี้ ดีแล้ว ที่ได้รู้ความจริง ตาสว่าง และหลุดพ้นจากคนไร้สามัญสำนึกนะคะ ต่อไปนี้ คุณคงจะได้ทำเพื่อ คุณแม่ บ้าง

เอาใจช่วยคุณน้ำ และลูกๆทั้งสอง ต่อไปมีแต่เรื่องดีๆนะคะ คุณน้ำโชคดีมากๆ ที่มีคุณแม่เป็นหลักให้นะคะ
สายไหม   
Thu 16 Oct 2008 5:35 [11]

ทำเป็นหนังสือเลยจะได้ฟ้องหมิ่นประมาณง่าย เชิญ.......
kj   
Wed 15 Oct 2008 23:28 [10]

แล้วไงต่อ เอาไดคืนแล้วไงต่อ

กลัวเหรอรีบเอาคืนเลย อิอิ

ไหนไปเอาสมุดบัญชี มาอัพดูสิแล้ว

บอกหน่อยสิว่าไม่เคยได้เงินจากเอ๊ะ


ขนาด iwatachan55@hotmail.com ของ microsoft เรายังยึดเอามาได้

แล้วแค่นี้คิดเอาเองละกัล อิอิ


เราไม่ได้สนใจ อะไรมากมายหรอก กะเรื่องทาง อินเตอร์เน็ต เราวางมือมานานแล้ว ชีวิตทางเน็ตมันก็แค่ของหลอกลวง ใครจะทำอะไรพูดอะไร ก็ทำได้เพราะ มันก็แค่หลอกลวง พอดีมีเมล์ ของบี๋มันมาหน่ะ อย่าลืมคืนเงิน ของมันด้วยนะ เพราะเราจะไม่มายุ่งกับเรื่องพวกนี้ละ ของงี้มันรู้อยู่แก่ใจ บอกตามตรงเรา ไม่เคยใช้เวลาในการอ่านข้อความใน ไดอารี่ ของพวกเธอเท่ารัยหรอก
อ่านข้ามไปข้ามมา เพราะมัน ตลก ยิ่งกว่าดูโนต เดี่ยวไมโครโฟน เจ็ดอีก แต่งเรื่องสนุกกว่านิยายน้ำเน่าอีก และต่อจากวันนี้ไปเราจะไม่กลับเข้ามา diaryclub อีกเพราะ มันเหมือน โกหกหลอกลวงชาวบ้าน แล้วชาวบ้านนี่ก็ชอบ เรื่องหลอกลวง แปลกดี

จะบอกให้ที่เราไม่มีอะไรทุกวันนี้ นอกจากโนตบุค ของเรา ก็เพราะเราส่งตังไปให้น้ำกับลูกแล้วก็ค่าบ้าน หมด โน็ตบุคตัวที่เรารักที่สุด เรายังเอาไปขายได้ เพื่อเอาตังมาจ่ายค่าใช้จ่ายให้ที่บ้านแต่ต่อไปนี้คงไม่ใช่แล้วหล่ะ ชีวิตเราคงดีขึ้นมาก ที่พ้นไปจากครอบครัว ของเธอได้ แต่เราไม่ทิ้งลูกของเราทั้งสองคนหรอกนะ
เราเคยสัญญากับ iwatasan และคุณแม่ว่า จะส่งเงินให้ลูก ทุกเดือน เดือนละ 5ใบ เราจะทำตามสัญญา เริ่มจากวันที่ 16 เดือนพ.ย.เป็นต้นไป ถึงแม้มันจะดูน้อยมาก แต่ก็หวังว่าจะเกิดประโยชน์ กับลูกเราบ้าง

เราว่าน้ำน่าจะมองดูตัวเอง ดีกว่า โกหกคนอื่น คงไม่ยากแต่โกหกตัวเองจะได้นานสักแค่ไหน เราจะไม่ติดต่อมาแล้วนะ ขอให้โชคดี ลาก่อน bb /gg

ps. ฝากถึงน้ำ เรื่องค่าใช้จ่ายในบ้านมันเป็นชื่อของเรา เราจัดการเองได้ หรือถ้ามีเรื่องอื่นเรื่องใดที่คิดว่าเราควรจะรับผิดชอบ ก็ฟ้องศาลเอา แล้วเอาทนายมาคุยกับทนายของเรา ง่ายดีมั้ย หรือเราทำผิดอะไร ก็เอาตำรวจมาจับเลยสิ ง่ายดี
จำได้มั้ยเรามาอยู่ญี่ปุ่น อาทิตย์แรก เราพาน้ำไปซื้อรองเท้า ให้น้ำพูดภาษาญี่ปุ่นให้เรา หน่อยน้ำบอกว่า "ไม่เอาไม่อยากพูด มีปัญญาอยากได้ก็พูดเองสิ" คิดเอาเองว่าความรู้สึกจะเป็นยังไง อย่าคิดว่าภาษาของเธอแน่นักหนา พูดภาษาไทยยังไม่แตกเลย พิมพ์โรมันจิ ยังผิดๆถูกๆ แน่จริงเรา ภาษาแท้ๆของเค้าเลย เราอ่านออก หรือว่าพิมพ์ไม่ได้?

ps. ฝากถึงคุณแม่น้อย ตลอดมาผมไม่เคยคิดไม่ดีกับคุณแม่ จนถึงวันที่คุณเข้ามายุ่งในชีวิตของครอบครัวผม ความคิดผมก็เปลี่ยนไป ขอบคุณคุณแม่นะครับที่ดูแล ลูกผมเป็นอย่างดี ผมก็ไม่รู้จะตอบแทนยังไง นอกจากทำตามสัญญาที่ให้ไว้ อย่าพึ่งตัดสินคนด้วยคำพูดจากคนบางคน
บางทีต้องดูหลักฐานประกอบด้วย ตำรวจเวลาจะจับใครเข้าคุกต้องรอให้ศาลตัดสินก่อน ใช่มั้ย? คนที่พูดใส่ร้ายคนอื่น น่าจะโดนคดีแจ้งความเท็จ? หลักฐานที่ผมมี สามารถตรวจสอบได้ คุณก็เคยเห็นแล้ว นั่นเป็นแค่ หกเดือนย้อนหลัง ผมไม่ได้หวังให้คุณแม่เชื่อหรอก เพราะผมไม่ใช่ลูกของคุณ ตลอดเวลาที่อยู่กับน้ำมา คุณเองก็รู้จักนิสัยเค้าเองดีมากกว่าใคร
เค้าทำปัญหาให้คุณมากแค่ไหน ลองคิดดู ขอบคุณที่อ่านครับ

ps. เงินที่น้ำให้คุณลี้โอนลงเมืองไทยผมไม่ได้เป็นคนโทรไป บอกให้คุณลี้โอน ไป แสนเย็น ผมไม่ขอรับผิดชอบ ใครโทรไปก็จงรับผิดชอบเอาเอง ชื่อบัญชี ไม่ใช่ชื่อของน้องผม น้องผมทำงานได้เงินเดือนมากกว่าที่ผมทำอีก แล้วผมจะโอนไปให้เค้าทำไม ลองถามน้ำหรือ คุณลี้เองดีกว่าชื่อบัญชีใคร?

ps. ฝากถึงทุกคน ตั้งแต่ผมมาญี่ปุ่น วันที่สองผมก็เริ่มทำงานแล้ว แล้วจนมาถึงวันนี้ผมก็ยังไม่ได้หยุดทำงานเลย สักอาทิตย์เดียว แม้แต่วันหยุดยังต้องรับโทรศัพท์ เมื่อลูกค้าโทรมาจอง ปาเข้ามาเกือบสามปีแล้ว สลิปเงินเดือนทุกเดือนผมเก็บไว้หมด ขอบคุณคุณแม่ที่ฝากงานครั้งแรกให้ผม แต่หลังจากนั้นผมเป็นคนหางานทำเอง
ผมมีชื่อเป็นเจ้าของร้านในญี่ปุ่น เปิดร้านเองมาสองร้านแล้ว หนึ่ง ps. store ที่ ebisu กับ สอง ช้างไทย ที่ ซากุระโดริ ชินจูกุ และร้านที่สาม คือ rajchadra ที่เจ้าของร้านเก่าเตรียมยกให้กับผม แต่ผมปฏิเสท เพราะมาเจอปัญหาครอบครัวก่อน
ผู้อ่านทุกคนลองคิดดู ถ้าผมไม่ใช่คนขยัน อดทน มีความรับผิดชอบ ในเวลา สามปีในต่างประเทศ เริ่มต้นตั้งแต่มือเปล่าๆ และไม่รู้ภาษาญี่ปุ่นเลยซักคำ จะมีสักกี่คนที่ทำได้ ที่เมืองไทย ผมทำงานที่ พันทิพย์พล่าซ่า ชั้นสองตั้งแต่จบ มหาวิทยาลัย ทำงาน หกเดือนผมก็ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้จัดการร้าน แล้วย้ายมาทำงานร้าน ชั้นหนึ่ง ร้านที่ผมทำงานเป็นร้านที่ใหญ่สุดในชั้นสอง ไม่ขอเอ่ยชื่อ
ทำมา หนึ่งปีก็ลาออกเพราะน้ำให้ผมออกจากงานเพราะเจ้าของร้านเป็นผู้หญิง น้ำกับผมเลยทะเลาะกันทุกวัน ในที่สุดผมก็ลาออก เพราะ ไม่อยากทะเลาะกัน หลังจากนั้นอีก หนึ่งเดือนผมก็เข้าทำงานที่ acer ประเทศไทยจำกัด จนถึง ก่อนบินมาญี่ปุ่น สองเดือน ก็ได้ลาออก อย่าได้เข้าใจผิด คิดว่าผมใช้เงินของน้ำ ประวัติการทำงานของผม สืบได้ เชิญตามสบายเลยครับ ว่าสะอาดแค่ไหน

PS. ฝากถึงลูกทั้งสอง ถ้าสักวันนึงหนูอ่านภาษาไทยได้ พ่อตั้งใจให้หนูทั้ง สองคนเกิดมา เกิดจากการคำณวน ทางพันธุกรรมแล้ว โดยที่เอา ปมเด่น กับ ปมด้อย ของทั้งสองครอบครัว มาหาตัวอย่าง genotype ตามหลักพันธุวิศวกรรม ที่พ่อเคยเรียนมา พ่อเลยมั่นใจในตัวลูกทั้งสองคน ว่าจะเป็นคนเก่งได้ในอนาคต
-ไทโย พ่อรักลูกนะครับ ตอนที่แม่ขึ้นมาต่อวีซ่า ที่ญี่ปุ่น ตอนลูก สีเดือน พ่อเลี้ยงหนูเองคนเดียว ตอนเช้า ไปทำงานเก้าโมง ต้องสะพายหนูขึ้นวินโมเตอร์ไซด์ ไปทำงานที่ acer ลาดพร้าว ทุกวันตลอดเวลาเดือนกว่าๆ เวลากลับบ้าน หนูจะมีอาการร้องโคลิต ร้องไห้ทุกวันวันละ สี่ชั่วโมงก่อนนอนทุกวัน
แต่ว่าพ่อก็ดีใจที่ได้ใกล้ชิดและดูแลลูก ไทโยหนูเก่งมาก หนูสามารถใช้คอมพิวเตอร์ได้ตั้งแต่ สองขวบ พ่อสังเกตุหนูแล้วถึงตัดสินใจซื้อ โน็ตบุคให้หนู เพราะพ่อได้คอมพิวเตอร์เครื่องแรกตอน สิบสองขวบ หนูได้ตั้งแต่สองขวบ คงเก่งมากกว่าพ่อแน่นอน ถึงจะไม่แพงเท่ารัย และก็เป็นโน็ตมือสอง แต่ก็เหมาะกับหนู เล่นให้พังไปเลยลูก เดี๋ยวพ่อซื้อใหม่ให้ พ่อให้ได้ถ้าลูกขอ พ่อจัดให้ เอาให้เก่งๆนะลูก
-ซากุระ หนูเป็นเด็กที่น่ารักมากรู้ไหม แต่ติดนิสัยคล้ายๆแม่ของหนู เอาแต่ใจกับเจ้าอารมณ์ พ่อมีเวลาอยู่กับลูกน้อยมาก เพราะมัวแต่ทำงานหาเงิน สิ่งเดียวในชีวิตที่พ่อทำผิดมากที่สุดคือเอาหนู มาเกิดที่ญี่ปุ่น มันทำให้พ่อไม่มีเวลาใกล้ชิดหนูเลย หนูเป็นเด็กที่แข็งแรง ต่างจากพี่ไทโย ฝากดูแลพี่ไทโยแทนพ่อด้วยนะลูก T-T ถึงแม้สิ่งที่พ่อให้ลูกอาจเล็กน้อย แค่ของเล่นกับเสื้อผ้าเล็กๆ น้อยๆ แต่ความรักที่พ่อให้ก็ไม่แตกต่างกัน ทั้งสองคน
-แม่ของหนูทนลำบากกับพ่อไม่ไหว เลยจากพ่อไปซะก่อน พ่อก็ขอยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น คนที่ไม่รักกันจริงจะทนได้นานซักแค่ไหนกับความลำบาก แต่หนูจะอยู่กับพ่อตลอดไป อีกไม่นานพ่อคงกลับ เมืองไทย ก่อนกลับ ขอให้เห็นหน้าหนูทั้งสองคนก่อนกลับ หวังว่าคงไม่มีใครมาขวางพ่อนะ ถึงแม้จะมีใครขวางพ่อก็คงยอมทุกวิถีทางให้ได้เห็นหน้า หนูทั้งสอง
-พ่อหมดกำลังใจแล้วลูก ที่นี่มีแต่คนเห็นแก่ตัว จ้องทำร้ายกันเอง แม้แต่คนที่พ่อไว้ใจที่สุดคือแม่ของหนูยังทำร้าย พ่อได้อย่างเลือดเย็น หวังว่าต่อไปนี้คงไม่ได้เจอกันอีกนะน้ำ ขอให้โชคดี...
-ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หรือมีใครทำร้ายหนูพ่อยินดีรอ เพื่อจะได้อยู่กับพวกหนูอีกครั้ง กลับมาอยู่กับพ่อนะลูก พ่อรอพวกหนูอยู่เสมอ
kj   
Wed 15 Oct 2008 23:16 [9]

แล้วไงต่อ เอาไดคืนแล้วไงต่อ

กลัวเหรอรีบเอาคืนเลย อิอิ

ไหนไปเอาสมุดบัญชี มาอัพดูสิแล้ว

บอกหน่อยสิว่าไม่เคยได้เงินจากเอ๊ะ


ขนาด iwatachan55@hotmail.com ของ microsoft เรายังยึดเอามาได้

แล้วแค่นี้คิดเอาเองละกัล อิอิ


เราไม่ได้สนใจ อะไรมากมายหรอก กะเรื่องทาง อินเตอร์เน็ต เราวางมือมานานแล้ว ชีวิตทางเน็ตมันก็แค่ของหลอกลวง ใครจะทำอะไรพูดอะไร ก็ทำได้เพราะ มันก็แค่หลอกลวง พอดีมีเมล์ ของบี๋มันมาหน่ะ อย่าลืมคืนเงิน ของมันด้วยนะ เพราะเราจะไม่มายุ่งกับเรื่องพวกนี้ละ ของงี้มันรู้อยู่แก่ใจ บอกตามตรงเรา ไม่เคยใช้เวลาในการอ่านข้อความใน ไดอารี่ ของพวกเธอเท่ารัยหรอก
อ่านข้ามไปข้ามมา เพราะมัน ตลก ยิ่งกว่าดูโนต เดี่ยวไมโครโฟน เจ็ดอีก แต่งเรื่องสนุกกว่านิยายน้ำเน่าอีก และต่อจากวันนี้ไปเราจะไม่กลับเข้ามา diaryclub อีกเพราะ มันเหมือน โกหกหลอกลวงชาวบ้าน แล้วชาวบ้านนี่ก็ชอบ เรื่องหลอกลวง แปลกดี

จะบอกให้ที่เราไม่มีอะไรทุกวันนี้ นอกจากโนตบุค ของเรา ก็เพราะเราส่งตังไปให้น้ำกับลูกแล้วก็ค่าบ้าน หมด โน็ตบุคตัวที่เรารักที่สุด เรายังเอาไปขายได้ เพื่อเอาตังมาจ่ายค่าใช้จ่ายให้ที่บ้านแต่ต่อไปนี้คงไม่ใช่แล้วหล่ะ ชีวิตเราคงดีขึ้นมาก ที่พ้นไปจากครอบครัว ของเธอได้ แต่เราไม่ทิ้งลูกของเราทั้งสองคนหรอกนะ
เราเคยสัญญากับ iwatasan และคุณแม่ว่า จะส่งเงินให้ลูก ทุกเดือน เดือนละ 5ใบ เราจะทำตามสัญญา เริ่มจากวันที่ 16 เดือนพ.ย.เป็นต้นไป ถึงแม้มันจะดูน้อยมาก แต่ก็หวังว่าจะเกิดประโยชน์ กับลูกเราบ้าง

เราว่าน้ำน่าจะมองดูตัวเอง ดีกว่า โกหกคนอื่น คงไม่ยากแต่โกหกตัวเองจะได้นานสักแค่ไหน เราจะไม่ติดต่อมาแล้วนะ ขอให้โชคดี ลาก่อน bb /gg

ps. ฝากถึงน้ำ เรื่องค่าใช้จ่ายในบ้านมันเป็นชื่อของเรา เราจัดการเองได้ หรือถ้ามีเรื่องอื่นเรื่องใดที่คิดว่าเราควรจะรับผิดชอบ ก็ฟ้องศาลเอา แล้วเอาทนายมาคุยกับทนายของเรา ง่ายดีมั้ย หรือเราทำผิดอะไร ก็เอาตำรวจมาจับเลยสิ ง่ายดี
จำได้มั้ยเรามาอยู่ญี่ปุ่น อาทิตย์แรก เราพาน้ำไปซื้อรองเท้า ให้น้ำพูดภาษาญี่ปุ่นให้เรา หน่อยน้ำบอกว่า "ไม่เอาไม่อยากพูด มีปัญญาอยากได้ก็พูดเองสิ" คิดเอาเองว่าความรู้สึกจะเป็นยังไง อย่าคิดว่าภาษาของเธอแน่นักหนา พูดภาษาไทยยังไม่แตกเลย พิมพ์โรมันจิ ยังผิดๆถูกๆ แน่จริงเรา ภาษาแท้ๆของเค้าเลย เราอ่านออก หรือว่าพิมพ์ไม่ได้?

ps. ฝากถึงคุณแม่น้อย ตลอดมาผมไม่เคยคิดไม่ดีกับคุณแม่ จนถึงวันที่คุณเข้ามายุ่งในชีวิตของครอบครัวผม ความคิดผมก็เปลี่ยนไป ขอบคุณคุณแม่นะครับที่ดูแล ลูกผมเป็นอย่างดี ผมก็ไม่รู้จะตอบแทนยังไง นอกจากทำตามสัญญาที่ให้ไว้ อย่าพึ่งตัดสินคนด้วยคำพูดจากคนบางคน
บางทีต้องดูหลักฐานประกอบด้วย ตำรวจเวลาจะจับใครเข้าคุกต้องรอให้ศาลตัดสินก่อน ใช่มั้ย? คนที่พูดใส่ร้ายคนอื่น น่าจะโดนคดีแจ้งความเท็จ? หลักฐานที่ผมมี สามารถตรวจสอบได้ คุณก็เคยเห็นแล้ว นั่นเป็นแค่ หกเดือนย้อนหลัง ผมไม่ได้หวังให้คุณแม่เชื่อหรอก เพราะผมไม่ใช่ลูกของคุณ ตลอดเวลาที่อยู่กับน้ำมา คุณเองก็รู้จักนิสัยเค้าเองดีมากกว่าใคร
เค้าทำปัญหาให้คุณมากแค่ไหน ลองคิดดู ขอบคุณที่อ่านครับ

ps. เงินที่น้ำให้คุณลี้โอนลงเมืองไทยผมไม่ได้เป็นคนโทรไป บอกให้คุณลี้โอน ไป แสนเย็น ผมไม่ขอรับผิดชอบ ใครโทรไปก็จงรับผิดชอบเอาเอง ชื่อบัญชี ไม่ใช่ชื่อของน้องผม น้องผมทำงานได้เงินเดือนมากกว่าที่ผมทำอีก แล้วผมจะโอนไปให้เค้าทำไม ลองถามน้ำหรือ คุณลี้เองดีกว่าชื่อบัญชีใคร?

ps. ฝากถึงทุกคน ตั้งแต่ผมมาญี่ปุ่น วันที่สองผมก็เริ่มทำงานแล้ว แล้วจนมาถึงวันนี้ผมก็ยังไม่ได้หยุดทำงานเลย สักอาทิตย์เดียว แม้แต่วันหยุดยังต้องรับโทรศัพท์ เมื่อลูกค้าโทรมาจอง ปาเข้ามาเกือบสามปีแล้ว สลิปเงินเดือนทุกเดือนผมเก็บไว้หมด ขอบคุณคุณแม่ที่ฝากงานครั้งแรกให้ผม แต่หลังจากนั้นผมเป็นคนหางานทำเอง
ผมมีชื่อเป็นเจ้าของร้านในญี่ปุ่น เปิดร้านเองมาสองร้านแล้ว หนึ่ง ps. store ที่ ebisu กับ สอง ช้างไทย ที่ ซากุระโดริ ชินจูกุ และร้านที่สาม คือ rajchadra ที่เจ้าของร้านเก่าเตรียมยกให้กับผม แต่ผมปฏิเสท เพราะมาเจอปัญหาครอบครัวก่อน
ผู้อ่านทุกคนลองคิดดู ถ้าผมไม่ใช่คนขยัน อดทน มีความรับผิดชอบ ในเวลา สามปีในต่างประเทศ เริ่มต้นตั้งแต่มือเปล่าๆ และไม่รู้ภาษาญี่ปุ่นเลยซักคำ จะมีสักกี่คนที่ทำได้ ที่เมืองไทย ผมทำงานที่ พันทิพย์พล่าซ่า ชั้นสองตั้งแต่จบ มหาวิทยาลัย ทำงาน หกเดือนผมก็ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้จัดการร้าน แล้วย้ายมาทำงานร้าน ชั้นหนึ่ง ร้านที่ผมทำงานเป็นร้านที่ใหญ่สุดในชั้นสอง ไม่ขอเอ่ยชื่อ
ทำมา หนึ่งปีก็ลาออกเพราะน้ำให้ผมออกจากงานเพราะเจ้าของร้านเป็นผู้หญิง น้ำกับผมเลยทะเลาะกันทุกวัน ในที่สุดผมก็ลาออก เพราะ ไม่อยากทะเลาะกัน หลังจากนั้นอีก หนึ่งเดือนผมก็เข้าทำงานที่ acer ประเทศไทยจำกัด จนถึง ก่อนบินมาญี่ปุ่น สองเดือน ก็ได้ลาออก อย่าได้เข้าใจผิด คิดว่าผมใช้เงินของน้ำ ประวัติการทำงานของผม สืบได้ เชิญตามสบายเลยครับ ว่าสะอาดแค่ไหน

PS. ฝากถึงลูกทั้งสอง ถ้าสักวันนึงหนูอ่านภาษาไทยได้ พ่อตั้งใจให้หนูทั้ง สองคนเกิดมา เกิดจากการคำณวน ทางพันธุกรรมแล้ว โดยที่เอา ปมเด่น กับ ปมด้อย ของทั้งสองครอบครัว มาหาตัวอย่าง genotype ตามหลักพันธุวิศวกรรม ที่พ่อเคยเรียนมา พ่อเลยมั่นใจในตัวลูกทั้งสองคน ว่าจะเป็นคนเก่งได้ในอนาคต
-ไทโย พ่อรักลูกนะครับ ตอนที่แม่ขึ้นมาต่อวีซ่า ที่ญี่ปุ่น ตอนลูก สีเดือน พ่อเลี้ยงหนูเองคนเดียว ตอนเช้า ไปทำงานเก้าโมง ต้องสะพายหนูขึ้นวินโมเตอร์ไซด์ ไปทำงานที่ acer ลาดพร้าว ทุกวันตลอดเวลาเดือนกว่าๆ เวลากลับบ้าน หนูจะมีอาการร้องโคลิต ร้องไห้ทุกวันวันละ สี่ชั่วโมงก่อนนอนทุกวัน
แต่ว่าพ่อก็ดีใจที่ได้ใกล้ชิดและดูแลลูก ไทโยหนูเก่งมาก หนูสามารถใช้คอมพิวเตอร์ได้ตั้งแต่ สองขวบ พ่อสังเกตุหนูแล้วถึงตัดสินใจซื้อ โน็ตบุคให้หนู เพราะพ่อได้คอมพิวเตอร์เครื่องแรกตอน สิบสองขวบ หนูได้ตั้งแต่สองขวบ คงเก่งมากกว่าพ่อแน่นอน ถึงจะไม่แพงเท่ารัย และก็เป็นโน็ตมือสอง แต่ก็เหมาะกับหนู เล่นให้พังไปเลยลูก เดี๋ยวพ่อซื้อใหม่ให้ พ่อให้ได้ถ้าลูกขอ พ่อจัดให้ เอาให้เก่งๆนะลูก
-ซากุระ หนูเป็นเด็กที่น่ารักมากรู้ไหม แต่ติดนิสัยคล้ายๆแม่ของหนู เอาแต่ใจกับเจ้าอารมณ์ พ่อมีเวลาอยู่กับลูกน้อยมาก เพราะมัวแต่ทำงานหาเงิน สิ่งเดียวในชีวิตที่พ่อทำผิดมากที่สุดคือเอาหนู มาเกิดที่ญี่ปุ่น มันทำให้พ่อไม่มีเวลาใกล้ชิดหนูเลย หนูเป็นเด็กที่แข็งแรง ต่างจากพี่ไทโย ฝากดูแลพี่ไทโยแทนพ่อด้วยนะลูก T-T ถึงแม้สิ่งที่พ่อให้ลูกอาจเล็กน้อย แค่ของเล่นกับเสื้อผ้าเล็กๆ น้อยๆ แต่ความรักที่พ่อให้ก็ไม่แตกต่างกัน ทั้งสองคน
-แม่ของหนูทนลำบากกับพ่อไม่ไหว เลยจากพ่อไปซะก่อน พ่อก็ขอยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น คนที่ไม่รักกันจริงจะทนได้นานซักแค่ไหนกับความลำบาก แต่หนูจะอยู่กับพ่อตลอดไป อีกไม่นานพ่อคงกลับ เมืองไทย ก่อนกลับ ขอให้เห็นหน้าหนูทั้งสองคนก่อนกลับ หวังว่าคงไม่มีใครมาขวางพ่อนะ ถึงแม้จะมีใครขวางพ่อก็คงยอมทุกวิถีทางให้ได้เห็นหน้า หนูทั้งสอง
-พ่อหมดกำลังใจแล้วลูก ที่นี่มีแต่คนเห็นแก่ตัว จ้องทำร้ายกันเอง แม้แต่คนที่พ่อไว้ใจที่สุดคือแม่ของหนูยังทำร้าย พ่อได้อย่างเลือดเย็น หวังว่าต่อไปนี้คงไม่ได้เจอกันอีกนะน้ำ ขอให้โชคดี...
-ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หรือมีใครทำร้ายหนูพ่อยินดีรอ เพื่อจะได้อยู่กับพวกหนูอีกครั้ง กลับมาอยู่กับพ่อนะลูก พ่อรอพวกหนูอยู่เสมอ
kinjo69   
Wed 15 Oct 2008 23:15 [8]
 

เอาใจช่วยน้องน้ำนะ

เรื่องที่น้ำถ่ายทอดมา มันไม่สูญปล่าวหรอก อย่างน้อยก็น่าจะเป้นบทเรียนสำหรับคนอื่นๆไปด้วย

ส่วนเรื่องอื่น พี่คิดว่ามนุษย์เราทุกคน
คำว่าสามัญสำนึกมันต้องมี

ไม่งั้นมันเป็นคนไม่ได้ แต่ให้กำเนิดผู้อื่นมาได้มันอีกเรื่องนึง

ถ้ามันไม่สามัญสำนึกอะไร มันก็คงทำได้
แค่แช่งคนอื่นแบบนี้ไปแหล่ะ สุดท้ายมันก็คงเข้าตัว ไม่ช้าก็เร็ว

เวรกรรมมีจริงนะ จริงๆ
พี่แอบอ่าน   
Wed 15 Oct 2008 16:03 [7]

พี่กะพี่มาดี มาแนวๆๆเดียวกันคือ
บางทีการนิ่งเฉย ใช่ว่าจะดีทุกอย่าง ดีบางครั้ง ต่อเมื่อใจเราสงบ...แต่ถ้าใจเรายังกรุ่น มันต้องไปให้สุด แต่ไปแบบมีสตินะ...รักน้องเสมอ..รอให้กำลังใจนะ..มีไรบอกนะ
พี่น้องเองคร่า   
Wed 15 Oct 2008 14:23 [6]

คุณน้ำ ถ้างดเอารูปผู้ชายแบบนี้มาลงได้ จะดีมากค่ะ

เพราะว่าถ้าคนแบบนี้มันจนตรอก คาดว่ากฏหมายอินเตอร์เนทสมัยนี้น่าจะครอบคลุมถึงเรื่องพวกนี้ด้วย

ยังไงก็เอารูป "มัน" ออกนะคะ

แล้วก็แบบว่า เอาลงแต่ในส่วนรูปของเราก็พอ

อีกอย่าง รกไดอารี่ด้วยค่ะ หน้าตาแบบนี้คนเข้ามาอ่านคงไม่เจริญตาเจริญใจเท่าไหร่ + กับเนื้อหาที่แสนจะน่าขนลุกในสันดานมนุษย์ด้วยแล้ว

บรึ๋ยยยยยยยยยยยยยยยย~~~~~

แวะมาบอกคุณน้ำเนิ่นๆ จะได้แก้ไขอะไรกันก่อนที่จะเกิดเรื่องลุกลามใหญ่โตค่ะ

เพราะอย่างน้อยที่สุด รูปร่างหน้าตา และอะไรก็ตามที่กำเนิดเกิดมาพร้อม มันถือเป็นลิขสิทธิ์ของคนนั้นๆ ที่ไม่สามารถมีใครมาละเมิดไปได้ค่ะ



อ่านคอมเม้นนี้แล้วลบออกเลยนะคะคุณน้ำ ภาวนาให้อย่าให้คอมเม้นนี้เป็นการ "ชี้โพรงให้กะรอก"

คนเรารักกันและหวังดีกันเปนเรื่องธรรมดา

แต่คนที่ไม่หวังดีกับเรามันยังมีอยู่มากนะคะ


สู้!!!
ตะเกียงกะลา   
Wed 15 Oct 2008 2:06 [5]

เลิกๆไปเถอะคะ ผู้ชายแบบนี้ น่าเห็นใจเด็กแต่มีพ่อไปก้อเท่านั้น รังแต่จะสร้างปัญหาให้ ดูท่าทางแล้วเค้าไม่มีปัญญาที่จะเลี้ยงลูกได้หรอกคะ คุณนำ้และคุณยายก้อให้ทั้งอนาคตที่ดีและความอบอุ่นได้คะ เป็นกำลังให้ ไม่ดีก้อหาใหม่ หาให้ดี ให้เค้าเลี้ยงเราได้ ให้เราสบายถ้ามีแบบน้ีก้ออย่าไปมีมันเลย น้องนำ้ยังสาว ยังสวย คนดีดีไม่สิ้นหนทางหรอกคะ
คนอื่น   
Tue 14 Oct 2008 20:55 [4]

มีความเห็นคล้าย ๆ พี่จิ ค่ะว่า
ตอบโต้กันไปมาแบบนี้ มันยิ่งยาวไปกันใหญ่

อีกอย่าง น้องน้ำจะเครียดด้วยน่ะค่ะ

จาก แฟนคลับของคุณแม่
แม่เอ้เอง   
Tue 14 Oct 2008 14:44 [3]

ขอให้ผ่านเรื่องร้ายๆไปให้ได้นะคะ

มาให้กำลังใจเจ้าของได และขอแชร์เรื่องอ่างโอฟุโระนิดเดียวค่ะ เพราะอยู่ญี่ปุ่นเหมือนกัน

ที่บ้านเรา(และบ้านเพื่อน รวมทั้งบ้านญาติๆคนญี่ปุ่นหลายคน)ก็ลงโอฟุโระกันทุกวันเป็นเรื่องปกติค่ะ
แล้วการเปิดน้ำอุ่นไล่น้ำเย็นที่ว่า(ภาษาญี่ปุ่นเรียก โออิดะกิ)ก็ไม่ได้เปลืองน้ำหรือแก๊สมากมายอะไรเลย น้ำเป็นน้ำเดิมค่ะ แค่ส่งผ่านความร้อนไปอุ่นเฉยๆ(ใช้แก๊สนิดเดียวค่ะ 10-20นาทีแล้วแต่ฤดู)
น้ำไม่สกปรก เพราะก่อนลงและลงเสร็จก็จะล้างตัวให้สะอาดกันอยู่แล้ว เพราะฉนั้นใช้ซ้ำๆสักสองสามวันก็ได้ ถือว่าปกติค่ะ
แช่แล้วสบายหายเมื่อยล้านะคะ โดยเฉพาะหน้าหนาว
แล้วยังทำให้ เลือดลมไหลเวียนดี คนญี่ปุ่นเค้าถึงอายุยืนกันไงคะ

แช่น้ำสบายๆแล้วขอให้อารมณ์เย็นๆลงทั้งสองฝ่ายนะคะ
เด็กๆจะได้รับรู้แต่สิ่งดีๆค่ะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ
คนนอก   
Tue 14 Oct 2008 10:53 [2]

คุณน้ำ

ใจเย็นๆนะคะ หายใจลึกๆ อย่าให้ไดคุณน้ำต้องมาแปดเปื้อนกับอะไรแบบนี้เลย เราพบเจออะไรเหม็นๆแย่ๆ เหมือนอุจจาระ ก็ก้าวข้ามมันไปแล้วกันนะคะ อย่าเอาเท้าเราไปโดนมันเลย เปลืองตัวเราเปล่าๆ

แค่อ่านคำพูดที่เค้าใช้ถึงแม่คุณน้ำ ซึ่งเคยมีบุญคุณกับเค้ามาเนี่ย (อย่างน้อยก็เคยช่วย support ครอบครัว ผ่านทางคุณน้ำใช่ไหม) มันก็แสดงถึงนิสัยคนเขียนแล้วค่ะ...



สายไหม   
Tue 14 Oct 2008 10:36 [1]


Calendar
Favourite
คุณแม่
พี่น้อง
ผึ้ง..น้องเปรม
แอน
พี่จิ
พี่ส้ม
ชมพูบานอุ่น
ยิ้มไปกับอังปัง
เจี๊ยบ
น้องนก
พี่ปู.. มนพรีม
พี่โอ.. banana
พี่นิ้งค์.. น้องมอมแมม
แม่จูน.. น้องไททั่น
พี่ปุก.. คุณแม่3น้อง
พี่กบ.. น้องกี้.. กริฟฟริน
พี่โดม.. น้องเฟอร์.. มาร์ตี้
พี่แหม่ม.. น้องเอมี่
พี่นุ่น.. น้องปริม.. ปัน
น้องอันดา
อุ๊.. หลานกีต้าร์
พี่นุช.. น้องนาคยอง
พี่เอื้อย
พี่หนุ่ย.. น้องโฟกัส
น้องพราว
หวาน.. น้องแซมมี่
พี่เอ๋.. น้องบัวบัว
น้องคนโปรด
น้องต้นไทร
พี่บุ๋ม.. น้องคิว
พี่เอียด.. 2 น้อง
น้องแพทน้อย
น้องเอลิน่า
น้องตาหวาน
พี่มด
พี่หลิว
พี่เอ๊ะ
พี่รี
พี่หยง
พี่เกศแก้ว
นู๋โบว์
คุณอุ้ม
คุณตาล.. คุณเหน่ง
หมูน้อย 100g
น้องข้าวปั้น.. หญิง
น้องข้าวปั้น.. ชาย
น้องนีน่า
บ้านสองผัก
คุณวี
ยัยGib
พี่มาดี
น้องโอ๋
ann
อุ๋ม
เอ๋
ปอ
พี่ขิม
นก
Sponsors






The best template from http://www.oblog.cn